Zatı rahmi mahrem denilen nikahlanması kendisine haram olan yakın akrabası: Erkek bu kadınların dizinden göğüslerine kadar olan  yerleri hariç baş, kulak, göğüs, memeleri, dizlerine kadar baldırlarına ve kollarına bakabilir. Çünkü Kur’anı Kerim de “Görünen kısımları hariç mümine kadınlar ziynetlerini göstermesinler, baş örtülerini yakalarının üzerine kadar örtsünler. Kocaları, babaları, kocalarının babaları, kendi oğulları,  kocalarının oğulları, erkek kardeşleri, erkek kardeşlerinin oğulları, kız kardeşlerinin oğulları, ellerinin altında bulunanlar (köleleri),  erkeklerden erkeklikleri kesilmiş  hizmetçi ve benzeri tabi kimseler ve henüz erkek ve kadın hususiyetlerinden habersiz sabi çocuklardan başkasına ziynetlerini göstermesinler.” buyruldu.[1] Burada ziynetten murad  ziynetin kendisi olmayıp bulunduğu yerlerdir. Erkek, yakın akrabası olan bu kadınlardan bakması helâl olan yerlerine hacet anında dokunabilir ve tutabilir. Bu kadınlarda, erkeğin  avretinin gayrı yerine dokunabilir. Ancak bu kadınlara bakmanın ve dokunmanın helâl olması, beyan olunduğu gibi şehvet olmadığı zamandır. Eğer şehvet duyarsa veya baktığı ve dokunduğu zaman şehvet duyacağına zannı galibi varsa o zaman bakmak ve dokunmak haram olur. İsterse annesi olsun. Çünkü bu durumda harama düşmesinden korkulur. Şehvet korkusu olmadığı zaman erkeğin bu kadınlar ile bir yerde baş başa kalmasında ve bunlar ile sefere gitmesinde beis yoktur.