Mescidin bahçesindeki ve mezarlıktaki ağaçlar:

Bazı fukaha; “Mescidin bahçesindeki meyveden insanların yemesi  mubah olur”dedi. Esah olan ise mubah olmamasıdır. Çünkü bu meyveler mescidindir. Satılıp mescidin îmarına sarf olunur.[1] 

Mezarlıktaki kuru odunlardan alıp kullanmak caiz olur. Yaş olanları almak ise mekruhtur.[2] Fakih Necmeddin; “Mezarlıktaki ağaçları mescidin îmarına  kullanmak caiz olur mu?” sorusuna “Eğer başka bir cihete vakıf olunmadıysa caiz olur.” dedi. Yine “Mezarlığın duvarları harap oldu, mezarlığa mı harcanır, yoksa  mescide mi harcanır?” sorusuna, “Eğer nereye vakıf edildiği biliniyorsa oraya harcanır. Eğer mescid ve mezarlık için mütevelli yoksa kâdıdan izin olmaksızın avamın o ağaçlarda tasarruf etmesi caiz değildir”dedi.[3] Mezarlıktaki ağaçlar, o yer mezarlık olmadan önce dikilmiş ise veya kendisi büyümüş ise ve o yerin mezarlık olmadan evvel sahibi varsa o kişinindir. Dilediği gibi tasarruf eder. Eğer o yer mezarlık olmadan evvel sahipli değil, mevat ise  o ağaçlar olduğu gibi bırakılır. Eğer mezarlıktaki ağaçlar, mezarlık olduktan sonra bir kişi tarafından dikilmiş ise diken kişinindir. Eğer kendiliğinden büyümüş ise hüküm kâdıya aittir. Eğer kesip satmayı ve parasını mezarlığa harcamayı uygun görürse öyle yapılır.[4]