Sigara ve tütün denilen şey asrı saadette ve müctehid imamlarımızın asrında mevcut olmadığı için hakkında ayeti kerime ve hadis-i şerif olmadığı gibi müçtehitlerimizin içtihatları da mevcut değildir. Bu sebeple hakkında çok ihtilaf vaki olmuştur. Tütünün keyif maddesi olarak kullanılması 1560 tarihlerindedir. Sigara 1830 yıllarında ortaya çıkmıştır. Başlangıçta elle sarılıyordu, 1861-1875 yılları arasında ilk makineler yapıldı.[1] Tütün (Hicri) 1015. sene Şam’da meydana geldi (kullanıldı). Bunu içen sarhoş olmadığını söylüyor. Öyle olduğunu kabul etsek bile keyif vericidir. İmam-ı Ahmet, Ümmü Seleme’den (r.a) rivayet ettiği Peygamber (s.a.v.) “Her sarhoş edici ve bedeni gevşeticinin içilmesini yasakladı.” hadisi sebebiyle haramdır. Bir iki kere içmek büyük günah değildir. Veliyyülemr yani devlet başkanı onu yasaklarsa kesinlikle kullanılması haram olur. Bununla beraber çoğu zaman onu kullanmak bedene zarar verir. Evet, onun üzerinde ısrar etmek büyük bir günahtır. Tıpkı diğer küçük günahlar gibi.[2] Tütün ve sigara hakkında ulemanın görüşleri farklı oldu. Bazısı haram olduğunu, bazısı mekruh olduğunu, bazısı mubah olduğunu söyledi.[3] Elmenhel ül’Azbilmevrud isimli kitabın C.8 S.269 ve 270 de: Sıhhata zararlı olduğu için, içmeyenlere eza verdiği için ve zarardan başka faidesi olmamasıyla halis israf olduğu için haramdır demiş ve sonunda Dürrülmuhtar da yazılanları zikir ve beyan etmiştir.