Müslim’in rivayet ettiği bir hadis-i şerifte Aleyhissalâtu vesselâm efendimiz “Her sarhoş edici şaraptır, her sarhoş edici haramdır” Ve yine İmam-ı Ahmet ve İbn-i Macenin rivayet ettiği bir hadis-i şerifte; “Çoğu sarhoş edenin azıda haramdır” buyu2ulmuştur. Sarhoş edenlerden şarap, necaseti galiza olup azıda çoğuda haramdır. Bunu helâl kabul eden kâfir olur. Bunun ile menfaatlenmek ne suretle olursa olsun haramdır. Satılması da caiz olmayıp haramdır. Şarap içen kimseye sarhoş olmasa bile had vurulur. Bunun haddi seksen sopadır. Şaraptan gayrini içenler ise eğer sarhoş olursa o zaman had vurulur. Şaraba kaynatmak tesir etmez ancak kaynatılmışından az içip sarhoş olmazsa had vurulup vurulmamasında ihtilaf olundu. Mutemet kavil üzere şarapla tedavi caiz olmaz.[1] (Haram ile tedavi meselesi ilerde mufassalan gelecek)
Haram olan diğer içecekler :
1-Kaynatılıp üçte ikisinden azı gitmiş olan üzüm suyu
2-Kuru hurma suyu
3-Kuru üzüm suyu.
Bu üçü bekletilip keskinleştiği zaman haram olur. Kuru hurma ve kuru üzüm suları biraz pişirildikten sonra keskinleşse dahi çalgısız ve eğlencesiz olarak ve zannı galibinde içtiği zaman sarhoş etmez diye düşünüp içerse İmâm-ı Azam ve Ebu Yusuf indinde helâl olur. İmâm-ı Muhammed indinde ise haramdır.[2]
Afyon, esrar
ve pamuk çiçeği gibi aklı yok
edip insanı sarhoş eden veya öldüren şeylerde haramdır. Lakin bunların
haramlığı şarap tan hafif olup bunları kullanıp ta sarhoş olanlara had
vurulmayıp, had cezası olan seksen sopadan daha az vurulur.[3]
Bunların kullanılması haram olduğu gibi ekilmesi ve satılması da haramdır.
Afyon ve benzerlerine müptela olmuş kişi: İbn-i Hacer El’Mekkî’ye, afyon ve emsaline müptelâ olup, şayet kullanmazsa ölecek durumda olanların hali sorulmuş, o da cevaben demiştir ki: “Eğer helak olacağı kat’i olarak biliniyorsa afyon ve emsalini kullanması helâl olur. Tıpkı, hiçbir yiyecek maddesi bulamayıp mecbur kalan kişinin mundar etten yemesi gibi. Bu kişinin yavaş-yavaş azaltmak suretiyle bu alışkanlığa son vermeye çalışması vaciptir. Eğer bunu aynı halde bırakırsa günahkâr ve fâsık olur.[4] İmâm-ı Azam indinde şarabın gayrısının satışı kerahetle beraber caizdir. İmameyne göre caiz olmaz. Satışı hususunda fetva İmam-ı Âzam’ın kavli üzeredir.[5]