Davetlerde icap edilmesi gereken adaplar  

Ev sahibinin zaman zaman zorlamaksızın ye demesi müstehab olup devamlı sükût etmesi veya misafirlerinin yanında durmaması, ziyafet sırasında çoluk çocuğuna veya hizmetçisine kızıp bağırması uygun olmaz. Zahiriyye’de de böyledir. Misafirlerine bizzat hizmet etmesi İbrahim (a.s.)’ın sünneti olup daha güzeldir. Yemeğe davet edilenler az ise kendiside onlarla beraber oturup yer ve onlara hizmet eder. Eğer yemek yiyenler çok ise onlarla beraber yemeğe oturmadan onlara hizmet eder. Misafirlerin yanında onlara ağırlık ve sıkıntı verecek birini oturtması uygun olmaz. Yemekten sonra izin isteyenlere mani olmayıp izin vermelidir. Ziyafete gelecekler hazır olup bir kısmı gelmezse onlar beklenmez . Yemekten önce kıyas meclisin sonunda  olan küçüklerin  önce ellerini yıkamasıdır. Lakin insanlar meclisin başındaki büyüklerin önce yıkamasını güzel gördüler bunda beis yoktur. Tatarhaniye’de de böyledir.[1] Cemiyet ve ziyafetlere bir kardeşi çağırıp diğer kardeşi çağırmamak, babayı veya büyük olan oğlu çağırıp diğerini çağırmamak uygun olmaz. Çünkü çağırılmayana eza olur. Davete icabet eden kişi davet olunmayan birini ev sahibinden izinsiz beraberinde getirmez. Misafir olan kişi önüne bakar, lokmalarını küçük yapar, başını kaldırmaz, ağzını çok açmaz, elbise ve vücuduyla oynamaz. Aksırdığı veya öksürdüğü zaman yüzünü sofradan çevirir, ağzını kapar. Kimsenin yediğine ve insanların yüzüne bakmaz. Yemek gelen tarafa bakmaz, yemeği ayıplamaz. Yemekte hiç kimse için ayağa kalkılmaz. Eğer bir tabaktan  yiyorlarsa arkadaşından fazla yemez. Bilakis ondan az yemeye çalışır. Ev sahibinden su ve tuzdan başka bir şey istemesi uygun olmaz. Misafir ev sahibine yediği yemeğin helal mi, haram mı olduğunu sorması uygun olmaz. Misafir evinde yediği gibi veya daha fazla yer. Bu güzel bir şeydir. Eğer (çok yiyor demesinler diye) az yerse bu nifak olur.[2]