MÜBAH:

Mubah: Yapılması ve yapılmaması dinde caiz görülen şeydir. Ne yapılmasında, ne de yapılmamasında günah vardır. Helal olan bir yemeği yahut meyveyi yiyip yememek gibi...
 

 Allahû Teâla (cc)'nın yapıp-yapmamak hususunda insanları serbest bıraktığı hususların tamamına "mübah" olan fiiller denir. Kur'an-ı Kerim'de: "Yeryüzünde neler varsa onların hepsini sizin için yarattı"(33) hükmü beyan buyurulmuştur. İslâm ûleması "İhtiyaçlarınızı karşılayan şeylere mal denir"(34) tarifini esas almıştır. Dolayısıyla "Haram ihtiyaç hükmünde değildir." İmam Abdülaziz Buhari: "Haramlığına dair husûsi bir delil (Nass) bulunmayan her eşyada ibâha (Mübahlık) esastır" kaidesinin ehl-i sünnet alimleri tarafından benimsendiğini beyan eder.(35) Esasen mübah'ın sınırı oldukça geniştir

 (33) İbn-i Abidin - Reddü'l Muhtar Ale'd Dürri'l Muhtar - İst: 1983, C: 4, Sh: 263.
 (34) Şeyh Nizamüddin ve heyet - El Feteva-ı Hindiyye - Beyrut: 1400, C: 1, Sh: 197.
 (35) İbn-i Abidin - a.g.e., C: 4, Sh: 257. (Not: Dünyanın herhangi bir beldesinde "Hilal'in" görüldüğü kat'i olarak bilinirse, Ramazan ayı başlamış demektir. Herkesin kendi beldesinde görmesi şart değildir. Yine dünyanın herhangi bir yerinde "Şevval" hilali görülürse "Bayram" ilan olunur. Günümüzde bütün mü'minlere; aynı günde oruç tutturacak ve yine aynı günde bayram yaptıracak "Ulû'lemr" bulunmadığı için farklılaşmalar ortaya çıkmaktadır. Bu hususta yapılan hiçbir çalışma da netice vermemiştir.)